Een 12-jarige warmbloed ruin vertoont sinds enkele maanden een duidelijke vermindering in prestaties tijdens het werk. Het paard springt op 1m45-niveau en werd in het verleden meermaals orthopedisch behandeld. Hoewel deze behandelingen succesvol leken, bleven de inspanningsgerelateerde klachten aanwezig. De eigenaar rapporteert dat het paard minder wil springen, sneller vermoeid is en heel occasioneel een verhoogde ademhalingsfrequentie vertoont na arbeid. Er zijn nooit symptomen van hoesten of neusvloei waargenomen.
Het paard heeft een normale body condition score en een glanzende, gezonde vacht. Tijdens het klinisch onderzoek valt een onregelmatige hartslag op, met een frequentie van 56 slagen per minuut, wat voor dit paard aan de hoge kant is in rust. Links wordt een zacht end-systolisch crescendo bijgeruis van graad 2/6 gehoord, terwijl er rechts geen bijgeruis aanwezig is. De ademhalingsfrequentie, ademhalingsgeluiden en verdere klinische parameters zijn normaal. Er worden geen bijkomende afwijkingen vastgesteld.
Gezien de onregelmatigheid bij auscultatie werd het paard doorverwezen voor een electrocardiogram en een echocardiografisch onderzoek.
Het ECG toont de typische kenmerken van atriumfibrillatie, namelijk de afwezigheid van P-golven, de aanwezigheid van fibrillatiegolven (f-golven) en smalle, monomorfe QRS-complexen met een onregelmatig RR-interval.
Tijdens het inspannings-ECG komen bijkomende ventriculaire ritmestoornissen aan het licht. De ventriculaire frequentie is te hoog, met waarden boven de 220 slagen per minuut, en er zijn R-on-T-complexen zichtbaar (oranje pijl op ECG). Deze bevinding duidt op een potentieel levensbedreigende situatie, vnl. tijdens arbeid, aangezien ventriculaire ectopie tijdens inspanning een gekend risico vormt voor syncope of plotse dood bij paarden met atriumfibrillatie.
Op echocardiografie wordt een licht mitralislek vastgesteld zonder aanwijzingen voor atriale of ventriculaire dilatatie. De afmetingen van de hartkamers zijn normaal en er is geen sprake van bijkomende structurele hartziekte. Het ontbreken van atriale vergroting is prognostisch gunstig, omdat het de kans op succesvolle cardioversie aanzienlijk verhoogt en het risico op recidief verlaagt.
Het paard vertoont atriumfibrillatie, gepaard met een mild mitralislek zonder hemodynamische betekenis.
Het paard werd behandeld met transveneuze elektrische cardioversie (TVEC). Hierbij werden onder sedatie meerdere intraveneuze katheters via de vena jugularis ingebracht en onder geleide beeldvorming gepositioneerd in het rechter atrium en in een pulmonaal vene. Nadat de positie correct was bevonden, werd het paard onder algemene anesthesie gebracht. Tijdens de anesthesie werd een elektrische shock van 200 joule toegediend (rode ster), wat onmiddellijk leidde tot herstel van het sinusritme (groene pijl). Transveneuze elektrische cardioversie wordt momenteel beschouwd als de veiligste en meest succesvolle methode voor het herstellen van het ritme bij sportpaarden met atriumfibrillatie, met succespercentages boven 95% wanneer er geen atriale dilatatie aanwezig is.
EVOLUTIE:
Het paard herstelde zonder complicaties van de algemene anesthesie en bleef gedurende drie dagen gehospitaliseerd voor monitoring. Gedurende deze periode bleef het hartritme stabiel en vertoonde het ECG geen afwijkingen. Het paard werd vervolgens ontslagen en kreeg een rustperiode van drie maanden opgelegd, waarbij regelmatig het hartritme werd gecontroleerd door auscultatie.
Na deze revalidatieperiode kon het paard het werk geleidelijk hervatten. Twee jaar later springt het opnieuw op hoog niveau zonder opnieuw ritmestoornissen of klinische klachten te vertonen. Dit verloop past binnen de gunstige prognose die beschreven wordt voor paarden met atriumfibrillatie zonder structurele hartafwijkingen en zonder atriale dilatatie, waarbij de kans op recidief laag blijft. Ongeveer 25-30% van de paarden met AF hervalt. Regelmatige auscultatie en jaarlijkse ECG monitoring is aangewezen om recidief vroegtijdig te detecteren en het paard opnieuw te behandelen.
Normaal ECG tijdens de monitoring:
31 december, 2025
Anamnese 14 jaar oud eventing paard. Bij inspanning af en toe bloederige neusvloei uit het linker neusgat sinds 1 maand, ook bij milde inspanning Klinisch...
24 november, 2025
Anamnese 18 maand oud warmbloed paard. Plots matige zwelling van de rechter sprong. Klinisch onderzoek Fluctuerende opzetting van het tarsocruraal gewricht. Het paard is niet mank in stap of draf in...
17 september, 2025
Anamnese Een 12-jarige ruin van het warmbloedtype wordt aangeboden met de klacht van chronisch hoesten en verminderde prestaties. Zowel in rust als tijdens inspanning valt ademt het paard moeilijk. Het paard staat...
